ÖNCEKİ BÖLÜMDE
-Delirtici, değil mi? -Kim var?
Zihnindeki ses.
Hiç susmuyor, hiç tatmin olmuyor.
Bu ne?
Layla.
-Neyse ki yaşıyorsun. -Evet, iyiyim.
Bu kadar mı? Aylardır mesaj atıyorum, arıyorum.
Bedenim ayaklanmak istiyor, dolaşmak istiyor.
Sonra bir uyanıyorum, alakasız bir yerdeyim.
Çok tuhaf, değil mi?
Bunu geri vermeni şiddetle tavsiye ederim.
Alabilirsin.
Çok tuhaf. Kusura bakma ama...
Bir daha sormayacağım.
Tanrım!
Ölmeyeceksin.
İzin ver, bizi kurtarayım.
Hayır, hayır, hayır.
Orada mısın?
Yoksun, değil mi?
Hiç şaşırmadım.
Selam kanka.
İçerisi allak bullak.
Ne olmuş?
Borular patlamış diyorlar ama bana öyle gelmedi.
Güvenlik kayıtlarını izleyen oldu mu?
Tam izlemek üzereydim.
Tamam. Bence seninle gelmemde fayda var.
Bu konuda bilgim olabilir.
-Peki, gel. -Tamam.
Seni buraya aldığımı Donna'ya söyleme.
Dinle, seni uyarmalıyım.
Birazdan izleyeceklerin seni dumura uğratacak. Anladın mı?
-Abartma be. -Beni dinle.
51. Bölge ve MI-6 olayları gibi kanka. Anladın mı?
-Tamam. Öyle diyorsan öyledir. -Hazır mısın?
Evet.
Oynat bakalım.
Bu sen misin Scotty?
Adım hâlâ Steven ve evet, o benim.
Bak şimdi, geliyor.
Ağlıyor musun?
Evet, birazcık. Bak şimdi, geliyor. Bekle.
Bekle.
Ne kadar bekleyeyim?
Farklı kameraya geçsene. Farklı...
Hah, işte bu. Bak şimdi, geliyor.
Hayır, hayır, bir saniye.
Niye içeri... Ne yapıyorsun seni geri zekâlı?
Hayır, bir saniye. Şimdi geliyor.
Bir saniye. Ne oldu ya?
-Tuvaletleri mahveden sendin. -Hayır...
-Kanka! -Tanrım.
Bakım onarımcı Larry seni gebertecek.
Yemin ederim, şey vardı... Beni bir köpek kovaladı, dev bir tazı...
Baskervillerin Köpeği mi?
-Mısır çakalı. Çakaldı. -Bunu da duydum ya.
Tanrım. Tanrım.
Çıktığım ana ileri sar.
Saralım tabii, neden olmasın.
Sarıyorum.
-Bak bakalım. -Evet, evet...
Yine sensin kanka.
O ben değilim.
Müze hakkınızda adli şikâyette bulunmayacak.
-Tamam. -Bay Grant,
mesai arkadaşlarınızla görüştük.
Evet?
Son zamanlarda epey zor günler geçirmişsiniz, doğru mu?
Evet. Biraz öyle oldu.
Uzun süredir birlikte çalıştığımız bir uzman doktor grubu var.
Doktor mu?
POTANSİYELİNE ULAŞ
Harika doktorlar.
-Öyle mi? -Bir randevu ayarlayabilirim.
Tamam. Olur.
Epey... Epey havalı görünüyor.
Çok iyi dinleyici oldukları belli.
Öyledirler.
Bunun klişe bir İK lafı olduğunu biliyorum
ama yalnız değilsiniz.
Evet. Aslında sorun da bu ya.
Müzeden ayrılmadan önce sormak zorundayım, kusura bakmayın,
üzerinizde müzeye ait bir şey var mı?
Hayır, hiçbir şey yürütmedim. Yemin ederim. Üstümde...
Yok, bir şey yok.
Tabii.
Olan oldu. Kovuldum.
Haklılar tabii. Vandallık ettim, tutuklatsalar yeriydi.
Bu arada dairemde gizlenmiş şeyler buldum.
Yemin ederim. Şaka yapmıyorum.
Bunun üstüne gitmeliyim, değil mi?
Mesela o depoyu bulabilirsem
en azından kendime deli olmadığımı kanıtlayabilirim.
Sağ ol birader. Bir tanesin. Görüşürüz.
-Selam. -Merhaba.
-N'aber? -N'olsun.
Birader, durum şu, burası uğradığım beşinci şube.
Depomu arıyorum. "Steven Grant" adına kayıtlı.
Steven Grant değilse "Marc" olabilir.
Soyadı yok, sadece Marc.
Sana zahmet, kayıtları kontrol eder misin?
-Biraz tuhaf, farkındayım. -Seni tanıyorum. 43 numara, değil mi?
Yüzleri hiç unutmam.
Tamam.
Aman tanrım.
PASAPORT
AMERİKA BİRLEŞİK DEVLETLERİ
"Marc Spector."
Yok artık.
Gerçek. Tamamen gerçek.
Pusulasın diyeceğim ama kuzeyi göstermiyorsun.
Steven, beni iyi dinlemeni istiyorum.
Marc?
İşte karşımda. Ortaya çıktı.
Merhaba aynadaki adam. Yine ortaya çıkacak mısın diye merak ediyordum.
-Korktuğunu biliyorum. -Biraz, evet.
Kafan karışık. Bunları görmemeliydin.
Onun için artık biraz geç, değil mi?
Bunların anlamı ne? Acayip bir gizli ajan falan mıyım?
Düşündüğünden daha karmaşık.
Daha mı karmaşık? Ne yani? Beni cin mi çarptı?
-Sen iblis falan mısın? Yoksa... -Tehlikedesin, bizi kurtarabilirim,
tıpkı dün akşamki gibi.
Ama işimi bitirene kadar müdahale etmemelisin.
O yüzden şöyle yapacağız.
Şu arkandaki kampete uzanacaksın.
-Güzel bir uyku çekeceksin. -Dalga mı geçiyorsun?
Bir daha asla uyumayacağım. Duyuyor musun?
Ne kadar yakışıklı olduğun zerre kadar umurumda değil.
Ne olduğunu söyle. Nesin sen?
-Bilmek istediğine emin misin? -Evet, kesinlikle.
Khonshu'ya hizmet ederim. Onun avatarıyım.
Yani sen de öylesin. Bir nevi.
Savunmasızları korur,
onlara zarar verenlere Khonshu'nun adaletini dağıtırız.
-Khonshu mu? -Evet.
Antik Mısır'da ay tanrısı mı?
Aman tanrım, bu hayatımda duyduğum en saçma şey.
Bir lokma biftek yedim, başıma gelene bak.
Olamaz. Panik atak geçiriyorum.
-Khonshu ile anlaşmam var. -Hastaneye gitmeliyim.
Bu anlaşma gereği müdahale etmemelisin Steven.
Hadi, bedeni bana teslim et. Bu işi bitireyim, bir daha beni görmeyeceksin.
Bedenimi mi istiyorsun? Ha, peki.
Marc, şöyle bir anlaşmaya ne dersin? Ben tüm bu yasa dışı şeyleri alıp
hepsini yetkililere teslim edeceğim.
Onlar da beni hapse atacak ve başkalarının canını yakamayacağım.
Umarım NHS beni öyle bir ilaca boğar ki
kafamdan çıkar gidersin!
Aman tanrım.
Onu geri ver budala.
Marc? Nerelerdeydin?
Layla?
Neler oluyor? Bu Steven uydurduğun son sahte kimlik mi?
Telefonda konuşurken şifreli konuştuğunu düşündüm.
Beni nasıl buldun?
Sence? Telefonunu izledim.
Telefonu açınca bunu yapmamı istedin diye düşündüm.
Tabii. Evet.
Yaşadığını bir şekilde belli etmeni beklerdim.
Tehlikede olduğunu veya yine kaçırıldığını düşündüm.
"Kostümü var. Bir şey olmaz" dedim durdum.
Ama sonra "Ya üstünde değilken tuzağa düşerse?" diye düşündüm.
"Ya onda değilse?" ve...
-Omzumu sıkmayı bırak. -Nereden tutacağımı bilemedim.
Viktorya dönemi düşesleri gibisin.
Nereye tutunayım?
Beni ne hâle soktuğunu görüyor musun?
Bu yaptığın hiç hoş değil. Hâlâ eşinim.
Artık bir şey söylersen çok sevinirim. Ne olursa olsun.
-Açıklama bekliyorum. -Pardon. Eşim mi dedin?
Eş... Evli miyiz?
Peşindeki kimdi bilmiyorum ama eminim ondan kurtulduk.
-Rol yapmayı kes. -Rol yapmıyorum. Ben...
-Aksanlı konuşma lütfen. -Normalde böyle konuşuyorum.
-Tamam. Motosikletten in. -Hayır, hayır. Bir saniye. Lütfen.
Beni daireme götürürsen her şeyi anlatacağım, tamam mı?
Yeter ki eve götür.
Buyur.
O burada olmamalı.
Onu evden çıkar Steven. Boyunu aşan işlere kalkıştın.
Hayatımı geri istiyorum.
Evet, o kadarını anladım.
Pardon, seninle konuşmuyordum, kendimle konuşuyordum. Bir nevi.
-Burası senin mi Marc? -Adım Steven.
Burada başkasıyla mı yaşıyorsun?
Yo, hayır. Hayır.
Hayır, burası annemin.
Yeniden görüşmeye mi başladınız?
Marceline Desbordes-Valmore?
Evet.
En sevdiğim şairdir.
Hayır, o benim en sevdiğim şair.
İnanılmaz.
Yani hem Fransızca hem hiyeroglif mi öğreniyorsun?
Yani aslında çok da büyütecek bir şey değil.
Hiyeroglif dediğin şey bir lisan değil.
-Daha çok... -Alfabedir.
Evet ve... Hem okuyabilmek için
-Antik Mısırca bilmek lazım. -Elbette.
-Mesela şunun gibi. -Cenaze töreni.
Anlaşılan birileri sembollerin anlamını iyi biliyor. Sen yani.
-Bu inanılmaz. -Evet.
-Kusura bakma, öyle demek istemedim... -Asıl sen kusura bakma, sana inanmıyorum.
İstediğin kadar aksan yap.
Şu defteri artık kapatalım. Bu evrakları gönderdin ama kendin imzalamadın.
Öyle mi?
Bunu sen istedin Marc.
Bir bakalım.
Onca şeyden sonra hayatımıza devam etmemiz gerektiğini söyledin.
Pekâlâ. Boşanma mı?
Boşanıyor muyuz, boşanmıyor muyuz?
Senden asla boşanmam.
Ne yapıyorsun?
Bak, sen çok tatlı birine benziyorsun.
Ama bu Marc denen tip tam bir hıyar. Tamam mı?
Neler olduğunu nasıl anlatacağımı bilmiyorum.
-Steven. -İnanmanı beklemiyorum.
-Steven, beni dinle. -Ben bile inanmıyorum.
-Yapabileceğim tek şey... -Hata yapıyorsun.
-...bulduklarımı göstermek. -Steven...
-Bu çantayı bir depoda buldum. -Steven, sakın... Beni dinle.
-İçinde ise türlü türlü... -Şunu kes hemen.
-...şeyler var. -Çantanın içini gösterme.
-En ilginci... -Onu öldürteceksin. Duyuyor musun?
En ilginci ne?
Böceği gösterirsen onun peşine düştüklerinde sorumlusu sensin.
-Hiç. -Hiç mi?
Hiç. Boş ver.
-Çantada ne var? -Hiç... Bir saniye...
Hay aksi.
Ammit'in uşabtisini gösteren böcek ha? Bunun için omuz omuza savaştık.
-Hayır... -Bu tek kişilik gösteri ne şimdi?
Kendine saklamak için mi?
-Hayır. Yemin ederim... -Onca şey çektik...
Kes şunu! Bunu bir spor çantasında bulduktan sonra
-sana nasıl inanayım? -Al, senin olsun.
Al lütfen. Ben istemiyorum. Yemin ederim. Senin olsun.
Ben Marc Spector değilim.
Adım Steven Grant. Hediye eşya dükkânında çalışıyorum, daha doğrusu, çalışıyordum.
Gerçekten başımın belada olduğunu düşünüyorum
ve bana yardım edebilecek tek kişi sen olabilirsin.
Lütfen.
Bunu niye aradığımızı gerçekten hatırlamıyor musun?
Maceralarımızı
ya da birlikte yaşadıklarımızı?
Ah, keşke hatırlayabilsem.
Steven Grant, biraz konuşabilir miyiz?
Bak! Olamaz, beni almaya geldiler.
-Niye? -Tuvaleti tahrip ettim.
Geliyorum, bir dakika.
Steven Grant?
-Kim o? -Komiser Fitzgerald ve Komiser Kennedy.
Bir saniye.
Merhaba, buyurun.
Steven Grant sen misin?
Sanırım evet. Yani evet.
Yüzde yüz benim, Steven Grant'ım.
Kusura bakmayın, biraz tuhaf bir gün de.
Girmemizin sakıncası var mı?
-Aslında şu anda pek... -Çok teşekkürler.
İçeride başka kimse var mı?
İçeride mi? Yok. Bir ben varım, bir de balığım var.
Evet.
Şey...
Evet.
Mesele nedir, tuvalet mi?
O konu halloldu çünkü. İşten çıkarıldım.
Evet, şey...
Uyku rahatsızlığım var da.
Müzedekiler borcumu taksit taksit ödediğim sürece
şikâyette bulunmayacaklarını söylediler.
Öyle olur dediler yani.
-Bu ne? -Kâğıt ağırlığı.
-Nereden aldın bunu? -Kâğıt ağırlıkçıdan.
-Elinde çalıntı bir mal var. -Ha. O şey...
Hayır. O bende değil. Yok. Burada değil.
"Marc Spector" mı?
-O benim değil. -Ne tuhaf.
Eleman tıpatıp sen.
Sahte pasaportu olan bir hırsız.
Bizimle gelsen iyi olur evlat.
Şuna bak. Neler buldum neler Billy.
Anlatsana.
Elimizdeki eleman kelimenin tam anlamıyla uluslararası kaçak.
Değilim. Bir yanlışlık var. O ben değilim.
Marc Spector, Mısır'daki bir kazı alanına saldıran ekibin bir üyesiymiş.
Arkeologlara yaptıklarına bak.
Ellerini bağlayıp kafalarına arkadan sıkmışlar, tam bir infaz.
Çok fena.
Hayır, hayır. Ben öyle bir şey yapmadım. O, ben değilim.
Eminim yapmamışsındır Steven.
Karakola gidiyoruz sanıyordum.
Onu da nereden çıkardın?
Bir yere kıpırdama, tamam mı?
Olamaz.
Merhaba. Pardon, bana yardım eder misin?
İmdat. Kaçırıldım...
Bu kadın da onlardan.
Ne?
Bana direnme Steven. Kendini teslim et.
Hayır. O insanlara ne yaptığını gördüm.
-Düşündüğün gibi değil. -Ben...
Bir daha asla kontrolü sana vermeyeceğim.
Asla. Duyuyor musun?
Çok net duyuyorum hediyelik eşya dükkânı çalışanı Steven Grant.
Tanrım.
Beklettiğim için kusura bakma. Durumunu daha iyi anlamak için
biraz zamana ihtiyacımız vardı. Anahtarlar sende mi?
Şu kelepçeleri çıkaralım. İşte oldu.
İkinize de teşekkürler.
-Harika değiller mi? -Tabii, çok şekerler.
Pekâlâ.
Senin terazinin dengede durmaması çok normal.
Kafanın içinde o kadar ses olması çok zor olsa gerek.
Steven Grant, Marc Spector, Khonshu.
Bir şey soracağım, sence Khonshu, seni çatlatmak kolay olacağı için mi,
yoksa zaten çatlak olduğun için mi seni seçti?
Ben çatlak değilim.
Sadece biraz yardıma ihtiyacım var.
Doğru. Ben de bunun için buradayım, yardım etmek için.
Ne oluyor? Onu şu anda görüyor musun?
-Artık bu ayrıcalığım yok. -Öldür onu!
Ne söylüyor? Beni öldürmeni mi?
-Boynunu kır! -Evet.
İstediği her şeyi yapmak zorunda değilsin, bunu unutma.
Gaza gelip pelerinini takmadan önce
sana biraz etrafı gezdirmek istiyorum.
Merak etme. Senin yardımın olmadan en fazla bunu yapabilir. Gel.
Burası şehrin suç oranı en yüksek muhitiydi.
Çok fazla acı çeken vardı.
İyi akşamlar. Herkese iyi akşamlar.
Gerçekten içler acısıydı.
Ama artık insanlar kapılarını bile kilitlemiyor. Güvende hissediyorlar.
Chase, domatesler ne âlemde?
Elin bu işlere pek yatkın. Çok güzel. Teşekkürler.
Ama kimseye söylenmiyor.
İnsanlar iyi şeyler duymak istemiyor.
Korkularına ve acılarına tutunmaya devam etmek istiyorlar.
-Keçi... -Ne? Evet.
Ne yapıyorsun? Seninle oynayacağım.
Yine kaybedeceksin.
Sen bittin Jamila, bittin.
-Hepiniz Çince biliyor musunuz? -Mandarin.
Hepimiz üç dil öğrenmeye çalışıyoruz.
Birbirimize öğretiyoruz. Bildiklerimizi paylaşıyoruz.
Aç mısın?
Yemek bedava.
-Sen vegansın, değil mi? -Evet.
Ben de veganım.
Mercimek çorbasını dene bence. Bu sabah yaptım.
Victor'ın tarifiyle yaptım.
Kendisi Yucatan'lı. Ayrıca çok esprilidir.
Al.
Doğru şey uğruna savaşmanın senin için önemli olduğunu biliyorum.
Khonshu hep vicdanı güçlü olanlara tuzak kurar.
Sen ise vicdansızsın.
Ona kulak asma.
İki yaşında çocuk gibi sık sık öfke nöbetleri geçirir.
Tanrıların hiçbiri ona saygı duymaz.
Belki de bu yüzden sürgün edildi.
Ben yalnızca kötülük yapmış olanları cezalandırırım.
Hakiki adalet benimki!
Şimdi ne diyor? "Hakiki adalet benimki" mi?
Onu duyabiliyor musun?
Artık duyamıyorum. Eskiden avatarıydım.
Senden önce İntikam Yumruğu bendim.
Hiçbir şeyin yumruğu değilim.
O dediğin kişi içimdeki ufak Amerikalı.
Marc'ı diyorsun galiba.
Çorba harika. Çok lezzetli olmuş.
Khonshu kötülüğün yolundan yürümüşleri cezalandırır.
Onun adaleti geç gelir.
Onun İntikam Yumruğu geldiğinde
insanlar çoktan acı çekmiş olur.
Ammit bunu çok iyi biliyor.
O, kötülüğü kökünden söker,
bir kötülük yapılmadan adalet sağlar.
-Bu yüzden onu diriltmeliyiz. -Anlıyorum.
Ama bu biraz sakat değil mi?
İnsan hiç garip, timsah kılıklı bir kadının adaletine güvenir mi?
Onun adaletinde şüphe edecek bir şey yok.
Ammit kötülük yapma tercihini ortadan kaldırarak iyiliğin önünü açacak,
bu da konumuzu böceğe getiriyor.
O böcek bir tür pusula gibi,
bize Ammit'in kabrini gösteriyor.
Ammit bir yerlerde, serbest bırakılmanın hasretiyle bekliyor.
Selam.
Zalim kitleler Ammit'in adaletiyle yüzleşmeyi hak ediyorlar.
Çığlıklarının ardından
kötülük yok olacak.
Steven,
o günleri görmek istemez misin?
Dünya cennet olmasın mı?
Hadi, kutsal böceği ver.
-Bende değil. -Öyle mi?
Gerçekten bende değil.
Belki de kimde olduğunu biliyorsundur.
-Belki Marc biliyordur. -Sakın yapma.
Sakın adını söyleme. Layla'yı ele verme. Bedeni bana teslim et.
-Bilmiyorum. -Marc'la konuşabilir miyim?
Marc, Khonshu sana ne söz verdi?
Son görevin olduğunu mu söyledi? Ardından özgür olacağını mı?
Khonshu yalancının tekidir, bana inan.
Her zaman son bir talebi daha vardır.
Kusura bakma ama Ammit insanları kötülük yapmadan yargılıyorsa
masumları yargılamış olmuyor mu?
Yani insanın kötü düşünceleri de olabilir.
Ben hep patronumu öldürmeyi hayal ederim
-ama asla yapmam. -Steven...
Peki ya bir çocuk? 30 yıl sonra yapacağı bir şey için Ammit bir çocuğu öldürür mü?
Bunu sormana sevindim.
Bazen tedavi, illetin kendisini azıcık tatmaktır.
Bazen ilaç ile zehir arasındaki fark dozudur.
Hastalıklı bir uzvu düşün.
Ampütasyon her ne kadar korkunç ve grotesk olsa da
genel sağlık açısından gereklidir.
Ama çocuk, hastalıklı bir uzuv değildir ki.
Üzgünüm ama
hepiniz çocuk öldürme taraftarı mısınız?
Tek ben böyle düşünüyor olabilirim
ama çocuk cinayeti benim kırmızı çizgim.
Bu ne, biliyor musun?
-Evet. Baston bu. -Bu...
Bu, Ammit'in ilk avatarına armağanı.
Peki.
Bastonun içinde
onun gücünün ufacık bir zerresi var.
Bunu kullanmak istemiyorum.
-Gerçekten. -Kullanma o zaman.
-Sana yardımcı olamam. -Elbette olabilirsin.
Kutsal böceğin nerede olduğunu bilmem lazım.
Böcek nerede?
-Böcek nerede? -Hayır.
-Böcek nerede? -Bende.
Elinde tuttuğun şeyin kıymetini anlaman olanaksız.
Onu bana ver, ben onu korurum.
Anlaşmamızı bozuyorsun Marc. Düzelt bu durumu. Düzelt!
Kostümü çağır.
Pardon, ne?
Kostümü çağır.
-Ne diyorsun? -Kostümü diyorum. Çağır.
-Kostüm mü? -Ve bunu koru.
-Peki o zaman. -Hadi, gidelim.
Bırakın onu!
Steven!
-Gel hadi. -Harikaydı.
Çabuk. Kapıyı kilitle.
Tanrım.
Şeytani bir sihirbazın hobi odasında öleceğim.
Hayır. Bana bak. Bana bak.
Senin adın Marc. Bir kostüm var.
-Kullandığını gördüm. Sen çıkarıyorsun. -Hayır.
-Neredesin? Savaşmalısın. -İzin ver Steven!
-Hayır. Yapamam. İkiniz de kesin şunu. -İzin ver. Vakit dar.
-Lütfen, yeter. -Beni dinle. Adın Marc.
Onu ortaya çıkar!
İzin ver. İzin ver.
İzin ver Steven!
Hangi cehennemdesin? Savaşmalısın!
Lütfen sus. İkiniz de beni rahat bırakın!
Bana bak!
Bunu yapabilirsin, inan bana.
Steven...
Yapamam. Yapamam.
Üzgünüm, yapamam. Yapamam.
Önemli değil. Dert etme. Tamam.
Başka bir yolunu buluruz.
Gel. Hadi gidelim.
Çakal. Çakal!
Ne çakalı?
Çakal. Çakal...
Kostümü çağır!
Kostüm!
Çok daha kötü düşmeliydim.
Steven, üstümüzdeki bu kıyafet de ne?
Ne bileyim ben, kostüm lazım, dedi.
Khonshu'nın tapınağındaki tören zırhı, psikopat Albay Sanders kostümü değil.
Bu işlerin nasıl olduğunu bilmiyorum ki...
Bence yine de epey yakışıklı oldum.
-Pekâlâ, böcek nerede? -Ha, böcek...
Bunlar ne? Bu küçük sopalar ne için?
Aslında epey havalı.
Hoşuma gitti.
Farklı görünüyorsun.
-Benden uzak dur! -Neyden uzak?
Kontrolü bana bırak Steven. Bu iş seni aşıyor.
Yok, aşmıyor. Kadını rahat bırak.
Evet, seni görüyorum, çirkin çakal.
Yanlış adama çattın birader. Burası benim çöplüğüm.
Evet. Gel hadi. Gelsene. Sana diyorum. Yiyorsa gel.
Bak, bak, bak.
Kelebek gibi uçarım, arı gibi sokarım, V ile yazılan Steven'dır adım.
Tanrım. Gel hadi, gel!
Nasıl ya?
Başardım! Yere yapıştırdım seni!
Layla! Gördün mü?
Sence nöbet falan mı geçiriyor?
Yok yahu. Takım elbiseli bir sarhoş işte.
Sağlam yumruk attın.
Etrafına bak.
Yardım etmeme izin vermezsen birilerinin canı yanacak.
Tamam. Yap hadi. Kontrolü devral. Şimdilik.
Onu buradan götür.
Hadi.
İşte böyle. Biraz daha ileri.
Yakaladım seni!
Olamaz. Nerede bu?
Kahretsin!
Üzgünüm ama o bana ait.
Sana yiyecek ve kıyafet verebilirim
ama bunu veremem. Teşekkürler.
Keşke yaratacağımız dünyayı görecek kadar yaşayabilseydin.
Demek böyle bir his.
İçeride hapsolmak.
Evet.
-Berbat bir duygu. -Çok kötü değil. Merak etme.
-Çok az hareket edebiliyorum. -Derin nefes al.
Alışmak kolaylaşıyor.
Ne zamandır bunu yapıyorsun?
Bilmiyorum. Epey oluyor.
-Hoşuma gitmedi. -Çok oldu.
İstemiyorum. Bedenimi geri verir misin?
-Bunu yapamam Steven. -Lütfen.
Geri alacağım.
Üzgünüm. Hep aramızda bir duvar vardı ama bir şeyler değişti.
Bedeni kontrol eden güçlendi.
Yansımaların faydası oluyor ama çoğu zaman
gözlemci olarak kalmak için tüm iradeni kullanman gerek.
Bunu yapamazsın, beni burada hapis tutamazsın. Buna hakkın yok.
Tüm hayatım boyunca
kızlarla çıkamadım. Japon balığını bile hayatta tutamıyorum.
İşimi kaybettim. Hep senin yüzünden. Tüm bunlar senin yüzünden,
bir parazit gibi hayatımı kemirdin durdun.
Bak, işim bittiğinde, borcumu ödediğimde,
yemin ediyorum, ne bir daha beni göreceksin ne de sesimi duyacaksın.
Söz veriyorum. Khonshu olmasa bugün hayatta olmazdık. Bu...
Ona kulluk etmek ödemem gereken bir bedel.
-Nasıl bir kulluk? -Beni kan revan içinde bırakan bir kulluk.
Ama o kan benim ellerimde.
Hayatları mahvediyorsun. Dokunduğun her şeyi yıkıyorsun.
Can yakıyorsun, karını terk ettin. Onu yolda bıraktın.
Hayır. Onu koruyorum. Neden bahsettiğini bilmiyorsun.
-Evet, yaptın. Gördüm. -Khonshu ona göz koydu.
Yerime onu düşünüyor. Buna asla izin veremem.
Yalancısın. Sana inanmıyorum. Sana güvenmiyorum.
-Zarar veriyorsun. -Onu Layla'dan uzak tutacağım.
-Sus! -Bir daha kimseye zarar veremeyeceksin.
Seni bir dakika bile rahat bırakmayacağım.
Kes sesini!
Kes sesini! Kes sesini!
Müdahale etmeyeceğine yemin etmiştin.
Biliyorum. Hallederim.
-Halledemediğin ortada. -Halledeceğim.
Nankör Marc, anlaşmamızın şartlarını değiştiriyorsun.
Seni bulduğumda gebermek üzereydin.
Bu beden senin mi sanıyorsun?
-Bana ait. -Böceği bulacağız.
Çok geç. Böcek, Harrow'un elinde.
O zaman başka bir yol buluruz.
Ammit'in kabrine önce biz gideriz.
Her şeyimle seni koruyacağımı biliyorsun.
-Sen korumaya değersin. -Ne gerekirse yapacağım.
Sonra beni salıverirsin.
Sana verdiğim işleri keyifle yaptığını biliyorum.
-Birbirimize muhtacız. -Bir anlaşmamız var.
Hatırlatayım, yollarımız ayrılırsa yerine düşündüğüm aday pek hoşuna gitmeyecek,
ne de olsa senin için çok değerli bir kadın.
Nereye gidiyoruz?
Sence hangi cehenneme?
MARVEL COMICS'TEN UYARLANMIŞTIR
Ruh sağlığınızla ilgili yardım almak için
Ulusal Ruh Sağlığı Birliği'nin NAMI.org sayfasını ziyaret edin.
Alt yazı çevirmeni: Berkcan Navarro